Waikari & Hanmer Springs

Zo 13 februari

Toen ik zondagmorgen aan de ontbijttafel ging zitten was ik aangenaam verrast om te horen dat er al een heel reisplan was uitgestippeld voor deze dag. Het plan was om te laten zien waar opa en de kids vroeger nog gewoond hebben (Amberley) plus de geboorteplek van ons mam (Waikari) en vervolgens door te rijden naar het mooie Hanmer Springs aangezien we daar dan al aardig in de richting zaten. Het was een zeer doordacht en goed plan. Opa zat er dan ook bij als het meesterbrein van de A-team, Hannibal, die zojuist een meesterlijk plan in elkaar had gezet.

In Amberley aangekomen liet opa zien waar ze hadden gewoond en waar hij had gewerkt. Opa was een waar mannetje van alles. Volgens mij heeft hij elk beroep in de bouw en boerenwereld geprobeerd, van dakdekker tot boerenknecht en van bulldozer chauffeur tot stukadoor. Vervolgens reden we naar het geboortestadje van ons mam, Waikari. Daar zijn we naar het plaatselijke ziekenhuis gegaan (wat nu een bejaardentehuis is) en heb ik in de kamer gestaan waar kleine Angela geboren zou moeten zijn. Dit was wel vreemd om hier te staan, maar het voelde ook goed om het te zien waar mijn roots echt vandaan komen. Het was  een van de belangrijkere dingen die ik tijdens mijn trip gedaan moest hebben.

Na Waikari vervolgden we onze reis naar Hanmer Springs. Na een raar vermoede in het begin kwamen we er na 15 km dan toch echt achter dat we op de verkeerde weg zaten om naar Hanmer te geraken. Na een shortcut van 10 km door een gravel weg vol stenen (de auto is dus ook geschikt voor rallyraces Ramon en Edje) kwamen we dan toch op de weg die we moesten hebben. Toen we Hanmer Springs in reden keken we onze ogen uit, zo prachtig. Na een stukje door het stadje te hebben gelopen besloot ik 1 van de wandelroutes te proberen. Omdat het achter nogal stijl omhoog was bleef Opa achter om de terrassen wat van dichterbij te beoordelen. De wandelroute leiden me tot de top van Conical Hill waar ik een oogverblindend uitzicht had over de nabije omgeving. Het was het zweet en de moeite gelukkig dan ook echt waard. Nadat de terugweg stukken makkelijker ging werd het tijd om de wereldberoemde pools van Hanmer springs uit te proberen. Even snel de zwembroek aan en we konden lekker gaan badderen. Er waren meerdere natuurlijke warm waterbronnen die in 1859 ontdekt zijn door een schapenboer. De koudste was 33 graden en de warmste 45. Puur genot om heerlijk te ontspannen!!                                                                           

(Voor de Look a like boys onder ons... check foto 356!!!)

Op de terugweg zijn we gestopt bij thrillseekers start point. Vanuit hier kun je verschillende dingen ondernemen zoals raften, bungeejumpen en de jet die twan en tim hebben genomen. Ik ga hier dan ook nog zeker naar terug om 1 van deze dingen te doen. Toen Opa en ik thuis kwam lag er voor ons beide een grote T-bone steak op ons te wachten. Ik moet zeggen lang niet slecht maar in tekenfilms ziet zon lap vlees er toch net iets aantrekkelijker en smakelijker uit dan die in werkelijkheid is.