Christchurch

Ma 14 februari

Valentijnsdag, de dag dag dat ik eindelijk de envelop in het boekje van Jessy mocht open maken. Voor mijn vertrek had ik van mijn vriendinnetje een cadeautje gekregen dat ik pas in het vliegtuig mocht open maken. Het was een boekje met foto's en verhaaltjes zodat ik elke dag wat van haar kon lezen. Super lief en ook fijn om elke avond aan ons te denken. Een dag om te beseffen hoe blij ik met haar ben!! Tegelijkertijd is het ook de dag dat mijn kleine snotneus broerTJE verjaard. Ik belde hem op om te feliciteren en te vertellen over mijn avonturen en wat ik volgens hem nog echt moest doen. Dingen die me veel waard zijn en nooit zal vergeten en daar heb jij helemaal gelijk in Twan. Bedankt!!

Vervolgens ben ik naar een groot winkelcentrum hier in de buurt geweest. Overal heb je hier grote malls waar van alles in zit, een belevenis opzich om er door heen te lopen. Ook Michael Hill was daar te vinden dus kon ik de horloge van Ome Jeroen laten maken (als het goed is krijg ik hem komende week gemaakt terug). Ow ja ik heb hem wel laten bij stellen naar mijn maat. Gegeven is gegeven.

'S middags ben ik samen met opa het centrum van Christchurch gaan verkennen. Een super mooie stad met de Avon rivier en veel groen dwars door de stad heen. Op Cathedral square, een groot plein, was van alles te doen. Een potje schaak met vele toeschouwers, een violist die een aardig nootje kon spelen en een man met een baard die me verbaasde met zijn trucs. 's Avonds heb ik met opa nog een blokje omgelopen als wat exercise. Tijdens dat blokje om heb ik dan ook mijn eerste Crunchy reep gegeten. Met 1 woord heerlijk!!! Roy don't be jalous.... ik zie je wel watertanden!

Di 15 februari

Opa wilde op deze dag wat oude vrienden van hem bezoeken (letterlijk en figuurlijk). Op de weg naar 1 van zijn vrienden heeft hij me afgezet op Hagley park, een 161 hectare groot park in het midden van Christchurch. In South Hagley park heb ik eerst nog een balletje getrapt met wat knapen en in de zon gelegen (25 graden). Vervolgens ben ik naar the Botanic Gardens gelopen. In 1867 zijn deze wereldse tuinen midden in het park aangelegd. Er zijn tuinstijlen en planten vanuit de hele wereld te zien. Ook al ben ik niet zon tuinman het was prachtig om hier door heen te lopen. Na 2 uurtjes kreeg ik echter toch wel honger en ben ik naar een nabije Subway gesneld. Sweet onion chicken teriyaki, werkelijk waar delicious. Niets van gelogen Twan en Tim!! Ramon en edje zal ik er 1 op de post doen of krijgen jullie dan ruzie? In de avond ben ik met opa de hills opgereden om zo over het nachtelijke Christchurch te kijken. Een magnifiek uitzicht de lichten in de stad, de vuurvliegjes zoals ze hier worden genoemt.

Wo 16 februari

Op deze dag heb ik samen met Opa wat overlevingsspullen gehaald voor mijn reis verder rond het eiland, zodat ik klaar was om te gaan. Een jerrycan voor extra brandstof, wat gereedschap om de auto eigenhandig te kunnen maken, een zaklamp en een stuk hout om ongewenst volk een enkele reis naar huis te geven. Ook hebben we een nieuw ligbed gekocht voor Julie en Helen aangezien de vorige het had begeven door plastic moeheid. Daarom hebben we er nu maar 1tje van aluminium gekocht. Thuis gekomen heeft Opa me geleerd hoe ik zelf wat dingen aan de auto kon maken en hoe ik een band verwisselde op Tiels wijze. Daarna hebben we het bed opgebouwd en genoten van de zon die volop scheen. Bruin thuis komen is dan ook zeker een doel dat ik misschien na volgende week al ga halen....

Do 17 februari

Vandaag zijn Bill en Celine (Miss Doubtfire) langsgekomen. Het was gezellig en Bill gaat me verder in het zuiden waar hij woont een deel van Nieuw Zeeland laten zien. Opa is met hun de stad in gegaan om wat te drinken terwijl ik de website wat kon bij werken. Dat is nu ook bijna gebeurd dus ik duik zo weer even op het ligbed om weer te genieten van de zon. Na het lezen van Twan en Tim's oude website kwam ik erachter dat er vanavond in Hagley park wordt gevoetbald en dat iedereen kan meedoen. Dus dat zijn mijn plannen voor vanavond, eens kijken of ik nog wat New Zealandse caps kan binnenslepen met mijn voetbalkunsten...