Waihi Beach, Hahei & Auckland

Za 19 maart

Na het helaas wat bewolkte Tauranga te verlaten veranderde het weer ten goede hoe verder ik naar de Coromandel Peninsula reed. De eerste stop op de Peninsula zou Waihi worden om wat informatie in te winnen bij de i-site. Die vertelde me dat ik even naar de goudmijn midden in de stad moest gaan kijken en vervolgens mijn heil moest gaan zoeken in Waihi Beach. Toen ik naar de goudmijn liep, zon 50 meter verder, zag ik ineens ten midden van het dorp een groot en zeer diep gat waarin vrachtwagens af en aan reden. Het was echt super raar. Je moet je maar eens proberen voor te stellen dat op de markt in Valkenswaard (zo groot was het gat ongeveer) ineens een gat ligt van meer dan 150 meter diep waar ze naar goud aan het zoeken zijn. Maar na 15 min had ik de goudmijn wel gezien en ging ik snel naar Waihi Beach om van het mooie weer te genieten. Toen ik aankwam, pakte ik mijn rugzakje met al het nodige en ben over het strand gaan lopen naar een track (wandelroute) die me naar Orokawa Bay zou leiden. De route ernaar toe deed me denken aan de trip door het Abel Tasman National Park echter was deze route iets minder groen maar had wel de prachtige uitzichten over baaien met witte stranden. Na een uurtje kwam ik dan ook op een verlaten, super mooi en tropisch strand. Hier heb ik lekker even een uurtje in de zon gelegen en ben ik lekker tot rust gekomen. Een man wist me te vertellen dat iets verder op de William Wright Falls waren en dat het een avontuurlijk pad was die je tot 2 meter van een waterval leidt. Na dit gehoord te hebben kon ik het natuurlijk niet laten om deze waterval een bezoekje te brengen. Al snel bleek dat dit een pad voor gevorderde en aangezien had de afgelopen dagen geregent had werd het er niet makkelijker op. Gelukkig had ik mijn wandelschoenen met extra grip aan (me versleten zaalvoetbalschoenen) wat het geheel tot een nog groter avontuur bracht. De grip van mijn schoenen werd al snel getest op de paden van modder en wat glibberige rotsen. Na flink wat gegodverd te hebben en een aantal keren net niet op mijn bek te zijn gegaan werd het allemaal nog leuker toen ik ook nog wat riviertjes over moest steken door middel van het van rots naar rots springen. Mijn supergrip op mijn schoenen was na al het mos en modder nog beter geworden en de rotsen in het water waren dan ook totaal niet glibberig... Maar gelukkig wist ik mijn voeten toch droog te houden. Na bijna een uurtje lopen en wat rivieren over gestoken te hebben hoorde ik een hard gekletter en toonde de waterval zich. Ik stond echt maar 2 meter van waar het water van de waterval terecht kwam en werd zelfs nat van de water val. Te vet om te zien. Na hier even gerust te hebben en me verwonderd te hebben begon ik aan de reis naar Hahei (een plaatsje iets verder op in de Coromandel Peninsula) om hier een camping om te zoeken. Na mijn tentje gepositioneerd te hebben heb ik de BBQ op de camping getest en een paar heerlijke braadworsten meester gemaakt. Met een volle maag heb ik tijdens de val van de avond nog even een strandwandeling gemaakt. De zonsondergang was niet te zien maar je zag de wolken wel prachtig verkleuren en het was echt een schilderachtig plaatje. Ik ging dan ook met een tevreden gevoel (door alle mooie dingen die ik deze dag weer gezien had) me tentje in om te slapen.

Zo 20 maart
Op deze dag stonden er twee trekpleisters van Hahei op het programma. Rond 11 uur smorgens ben ik allereerst begonnen aan een track die zou leiden tot The Cathedral Cove, een prachtig strand waar een rotsformatie in de vorm van een gang over het strand heen staat. De tocht bezorgde wederom voor beeldige plaatsjes over tropisch ogende baaien en stranden. Dit zijn echt uitzichten die je bij de eerste glimp al helemaal een goed gevoel geven! De laatste 100 meter van de track waren echter door weersomstandigheden verdwenen dus er moest flink geimproviseerd worden om het strand te bereiken. Na het afdalen via een boom bereikte ik dan toch het strand waar ik anderhalf uur lang met open mond heb rond gelopen. Dit zijn nog eens stranden waar je heerlijke een hele dag wilt doorbrengen alleen al door het uitzicht. Maar na anderhalf uur moest ik toch weer verder om op tijd te zijn voor de volgende activiteit, Hot Water Beach.

Acht kilometer van Hahei ligt namelijk een strand dat bekend staat om het warme water. Niet het gehele strand echter maar zon 20 meter. Hier ligt namelijk in de diepte een rots die wordt opgewarmd door magma. De rots verwarmd vervolgens het bovenliggende water. Ik had vol goede moed een schep meegenomen van de camping aangezien iedereen daar een eigen kuil graaft (net duitsers) en daar heerlijk geniet van het hete water wat er instroomt. Echter toen ik aankwam krioelde het van de mensen iedereen wilde zijn eigen kuil bemachtigen. Uiteindelijk was het me gelukt om mijn eigen kuil te graven en even heerlijk te relaxten. Echter duurde het niet lang doordat het vloed werd en het koude water mijn zo heerlijk verwarmde kuil weer afkoelden. Een teken om weer naar de camping te verhuizen. Hier heb ik een lange douche genomen zodat al het zand, waar het dan ook heen was gegaan, verwijderd was. S' avonds heb ik nog even gekeken hoe mijn verdere route er zou uit zien op het noordereiland. De volgende dag zou me dat in ieder geval leiden naar de rest van de Coromandel en naar Auckland.

Ma 21 maart

Toen ik wakker werd constateerde ik dat het de hele nacht had geregend en dat het dat nog steeds deed. Ik moest om 12 uur van de camping dus hoopte dat het nog enigzins zou mindere. Het zat echter tegen en het begon alleen maar harder te regenen. In de stromende regen heb ik toch mijn tentje afgebroken en de reis ingezet naar Auckland. Eigenlijk wilde ik de hele Coromandel nog rondrijden maar gezien het weer had dit niet veel nut. Toen ik de kaart bekeek zag ik een shortcut om zo snel mogelijk naar de andere kant van de Coromandel te rijden. Ik verbaasde me echter dat geen enkele auto de ze weg gebruikte. Na 15 min kwam ik er achter waarom dit zo was, want de weg veranderde van aangenaam teer en asfalt in gravel en stenen. Het was maar 26 km dacht ik dus ik reed door. Echter deed ik ongeveer anderhalf uur over deze 26km aangezien ik nog door een aantal bergen werd geloosd. Nadat ik weer op de verharde weg was gekomen en het weer nog steeds super slecht was ging het een stuk sneller naar Auckland. Aangekomen in Auckland was het weer gelukkig wat opgeklaart en ging ik opzoek naar een hostel. De i-site vertelde me dat de hostel zeer goedkoop waren en ik had er dan ook snel 1 gevonden. Echter had iemand vertelt dat ik vrij kon parkeren achter de i-site wat niet zo bleek te zijn. Toen ik terug kwam had 1 of andere nutteloze ambtenaar me een boete gegeven voor het niet betalen voor parkeren. Daarnaast kwam ik er echter al snel achter waarom de hostels zo goedkoop zijn. Het parkeren in Auckland is namelijk net zo duur als een nacht in een hostel verblijven en aangezien ze hier nogal snel zijn met het geven van parkeerboetes ging ik dat niet riskeren. Nadat ik me auto toch ergens geparkeerd had ben ik even de stad ingelopen (de grootste stand van Nieuw Zeeland met 1,2 miljoen inwoners). Het is dan ook echt een moderne stad en om de 20 meter is een fastfoodrestaurant (Mcdonalds, Burger king, Subway, KFC en zelfs Wendy's was er te vinden). Echter na zoveel vrijheid, ruimte en spectaculaire uitzichten gewend te zijn gewend in Nieuw Zeeland valt zon grote stad dan ook vies tegen. Ik had dan ook al snel besloten dat ik hier maar 1 avond zou verblijven en de volgende dag naar het kust plaatsje Paihia zou reizen.