Taupo, Rotorua & Tauranga

Wo 16 maart

Om 10 uur begon de dag van een volgeboekte maar veel belovende dag. Allereerst ging ik naar de Huka falls (wederom een waterval). Tijdens de walk er naar toe kwam ik langs een hot water stroompje, dat door de aarde wordt opgewarmd tot 41 graden. Na even pootje gebaden te hebben, ging ik verder naar de Huka falls. Het is een waterval die gevormt wordt door een stel nauwe stevige rotsen waardoor de snel stromende rivier niet heen kan slijten. De rivier veranderd van zon 30 meter breed ineens in 7 meter breed en er wordt per seconde dan ook 200.000 liter water door heen geperst. Het water is zo ruig en maakt zon lawaai en heeft echter toch zon mooie felblauwe en witte kleur wat het geheel tot iets supermoois maakt. Vervolgens ben ik naar ' Craters of the moon' gegaan. Een stuk land met veel thermische activiteit (stoom uit de grond, heet water bronnen, modderpoelen enz). Als je er doorheen loopt heb je dan ook echt het gevoel alsof je op de maan of op het terrein van de duivel bent met al die kraters en die doodde bedoeling. Vervolgens stond mijn eerste thermal park op de agenda, Orakei Korako Hidden Valley. Hier zie je ook een andere kant van het thermische gebeuren, veel mooie felle kleuren door alle chemische stoffen die vrij komen. Ook zie je veel borreld/ kokend water en modder dat opgewarmd wordt door een ondergrondse magma bel. Echter was de hoofdattractie, een super mooie grot, een maand van te voren deels ingestort waardoor de uitstraling stukken minder was. Het was alsof een gruwelijk lekker ding ineens veranderd was in een verlebt omaatje.

Na al dit thermisch gebeuren was het tijd om naar de Waimoto rivier te gaan (op aanraden van de verhalen van Twan en Tim). Hier is een dam gebouwd met turbines die 5% van Nieuw Zeeland van stroom voorziet. Op standaard tijden openen ze de dam en zie je de rivier letterlijk binnen een paar minuten veranderen van een rustig stroompje met wat stroomversnellingen tot een inmense rivier die wild en woest is en bijna helemaal wit van al de luchtbellen. Een super mooi verschijnsel om mee te maken. Hierna ben ik doorgereden naar Rotorua, dat ongeveer een uurtje verder op ligt. Hier staan nog meer thermische attracties op de agenda. Je weet echter ook meteen wanneer je in Rotorua bent gearriveerd, want de rotte eier geur komt je tegemoet. Ik snap ook niet dat mensen kunnen leven in een stad waar het continu naar rotte eieren ruikt. Na me tentje opgezet te hebben, heb ik wat eten gemaakt en ben ik lekker gaan relaxten in de natuurlijke hotpool van de camping.

Do 17 maart

Na vroeg opstaan was het tijd om naar Wai-o-Tapu thermal wonderland te gaan. Ik moest vroeg me bed uit want om 10.15 uur gaat in dit park een geiser af die water tot zon 20 meter hoogte spuit. Het was dan ook prachtig om te zien! Vervolgens liet het park echt een paar wonderen van de natuur zien, zoveel rotte eier geur met zo veel mooie felle fluor kleuren en borreld water, was gewoon prachtig om te zien. Meren met fluor geel water of omringd door super rode en gele rotsen, waarvaan je bijna gaat denken dat iemand ze zo geschilderd heeft. Ik heb dan ook echt mijn ogen uitgekeken. De rotte eier geur was in het begin wel irritant maar raar genoeg begin je er op 1 of andere manier toch aan te wennen. Hopelijk ben ik nu ook imuum geworden voor de buikkrampen van Hoofd. De overige inwoners van Rotorua in ieder geval wel, misschien een tip om daar een vakantiehuisje te betrekken Hoofd.

Na 2 uur me vermaakt te hebben met deze mooie dingen ging ik naar het volgende thermische park een paar kilometer verder op, Waimangu. Ook hier werd ik weer verwonderd door nog meer en weer andere felle kleuren. Dit keer was het super fel blauw en donker zwart. Ongelovelijk om dit alles te zien... Ook het 10 min staren naar kokend modder is boven verwachting erg leuk! Ik hoopte echter ook nog ergens een kiwi te spotten aangezien het een natuurreservaat is en de kans redelijk groot is om er 1 te spotten werd mij verteld. Helaas was het geluk vandaag niet aan mijn zijde en keerde ik zonder kiwi te zien terug naar de camping. Toen ik de plannen voor de avond aan het bedenken was dacht ik dat het wel iets was om van de Maori cultuur op te  snuiven, dus boekte ik een ticket naar een Maori concert waarbij eten bij zit. Ik werd om half 7 opgehaald en aan een tafel ingedeeld. Ik zat aan een zeer gezellige tafel ook al was het meerendeel boven de 60. Na een korte Maori introductie van het eten mochten we aanvallen. Ik moet zeggen die Maori's kunnen toch wel een aardig potje koken. En ik ben dan ook zoals het Brutus waardig is, 3x terug gegaan om op te scheppen. Met een heerlijk volle maag konden we genieten van enkele typische Maori muziek en hun daarbij behorende dansen. Het was super leuk om te zien en er was een zeer gezellige sfeer. Na een tijdje was het ook de beurt van het publiek om deel te nemen en werd de ' Haka' (de oorlogsdans) aan enkele sterke mannen, waaronder Brutus, uit het publiek geleerd. Het was echt een hele belevenis om deze dans te doen en je helemaal uit te leven... Eigenlijk zouden we bij het voetballen ook een Haka moeten doen, dan weet ik zeker dan de tegenstander het eerste half uur geen bal meer raakt omdat ze zo onder de indruk zijn! Na deze zeer gezellige en geslaagde avond keerde ik terug naar de camping om voor het slapen gaan nog even te relaxten in de hotpool.

Vr 18 maart

Het voordeel van het Maori concert was dat je een gratis entreekaartje voor een plaatselijke dierentuin kreeg. Voordat ik dus naar Tauranga zou vertrekken ging ik eerst nog even het dierentuintje bezoeken. Toen ik eraan kwam bleek het meer een dierentuin te zijn met plaatselijke Nieuw Zeelandse dieren en een grote kweekvijver voor trout (volgens mij forel). Echter na wat navraag bleek dat ze geen kiwi's hadden dus ook dat viel weer tegen. Alles werd echter goed gemaakt toen het bleek dat het ook een centrum was waar een paringsprogramma voor leeuwen was die vervolgens naar dierentuinen gaan over de gehele wereld. Ze hadden ook een welp waarbij je zeer dichtbij mocht komen en zelfs kon aaien. Dit was echt een hele rare maar super belevenis. Om zulke beesten van zo dichtbij mee te maken en te zien wat voor kracht ze hebben als ze zelfs maar een paar maanden oud zijn! Na hier grotendeels van de tijd te hebben doorgebracht leidde mijn reis toch naar Tauranga, een plaatsje aan de kust dat vooral bekend is bij surfers. Als je in Tauranga werd dan ook gezegd dat ik de stranden moest bekijken en Mount Maunganui moest oplopen om een top uitzicht te hebben over Tauranga. Dus dat ging ik dan ook maar doen. Het is echt net een tropisch resort met zulke mooie witte stranden en daarbij alle surfers te zien. Vooral vanaf Mount Maunganui (221 meter hoog en 3 km lopen) heb je een schitterend uitzicht over deze stad die van twee kanten wordt omringd door strand en zee. Echt een plaatje voor in de boeken. 's Avonds heb ik nog even mijn blog bijgewerkt en nog even geskypt met mijn lieve vriendinnetje. De plannen voor dit weekend zijn veel zon en nog meer mooie tropische witte stranden aangezien ik naar de Coromandel Peninsula ga (aangezien mijn naam er in zit kan dat alleen maar veel goeds betekenen)!

Ps. de foto's zal ik van de afgelopen twee verhalen binnekort uploaden aangezien dit meestal veel tijd in beslag neemt. Hopelijk kunnen jullie allen alvast genieten van de verhalen. Het doet me dan ook zeer goed om al jullie reacties te zien en te weten dat er zoveel mensen naar mijn site kijken en mij niet vergeten, aan me denken en om me geven. Wetende dat goede vrienden en familie mij volgen en geinteresseerd zijn zelfs als je 20.000 km verderop zit is een teken van veel goeds. Bedankt hiervoor, want dat doet me echt goed.